Σε πρόσφατο ταξίδι μας με το Ε/Γ-Ο/Γ “Παναγία Σκιαδενή” της Dodekanisos Seaways της οικογένειας του κ. Γιώργου Σπανού, γνωρίσαμε τον Ναύκληρο του πλοίου κ. Ραφαήλ Μπαρή.
Γεννημένος στο Αμπελικό, μεγάλωσε στα Βατερά της Λέσβου, μια από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού. Κοντά στη θάλασσα αγάπησε τα πλοία, καθώς οι εικόνες από τα κλασικά βασιλοβάπορα της πάλαι ποτέ ΝΕΛ, ενέπνευσαν πολλούς από το νησί να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα και την ακτοπλοΐα. Έτσι ο κ. Ραφαήλ θαύμαζε περισσότερο από μικρός το παλιό “τρενάδικο”, το επιβλητικό «Όμηρος» και με αυτό ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα το 1983.
Συνέχισε με τη “βασίλισσα” «Σαπφώ» και τον «Αλκαίο», θρυλικά καράβια μιας άλλης εποχής που φόρεσαν με υπερηφάνεια την αρχαία τριήρη, το ιστορικό σινιάλο της ΝΕΛ. Την ιστορική εταιρεία λαϊκής βάσης ακολούθησε μια άλλη, η ΔΑΝΕ, με το «Ιαλυσός» και το μεγαλοπρεπές «Πάτμος» του 1972, στο οποίο μάλιστα βρέθηκε από την παραλαβή του στο Ονομίτσι της Ιαπωνίας το 1991 και κάθισε έως το 1997, όπου πήγε στο “αδελφό” γιαπωνέζικο «Superferry» της Strintzis Lines που ήταν δρομολογημένο στη γραμμή Cork – Swansea ( Ιρλανδία – Ουαλία) ως Υποναύκληρος.
Επιστρέφει στη ΔΑΝΕ ως Ναύκληρος στο «Λέρος», ένα αξιόλογο και όμορφο ιταλικό σκαρί που καταστράφηκε από μεγάλη φωτιά το 1998. Το επόμενο έτος το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της Ροδίτικης εταιρείας εξαγοράζεται από την ΑΝΕΚ και έτσι επόμενοι σταθμοί στη θαλασσινή καριέρα του κ. Μπαρή είναι το «Ελ. Βενιζέλος» και το «Κρήτη Ι» στις γραμμές της Αδριατικής. Το θαλασσοβάπορο «Ταξιάρχης» είναι το πλοίο με το οποίο επιστρέφει ως Ναύκληρος στην πρώτη του εταιρεία, έχοντας την ευκαιρία να βρίσκεται κοντά στο αγαπημένο του νησί, καθώς ταξίδευε στο Β.Α. Αιγαίο. Στο «Παναγία Σκιαδενή» βρίσκεται από την παραλαβή του το 2011 έως σήμερα. Σε ένα όμορφο γιαπωνέζικο σκαρί μιας οικογενειακής εταιρείας, που ο πλοιοκτήτης σέβεται το ναυτικό και για αυτό είναι πάντα δίπλα του.
Το πλοίο της καρδιάς του θα παραμένει πάντα το «Πάτμος» της ΔΑΝΕ. Το ταξίδι συνεχίζεται. Καλά ταξίδια κ. Ραφαήλ Μπαρή από την όμορφη Λέσβο!
Για το arxipelagos
Σίμος Μιχάλογλου
