Κάθε ανθρώπινη σχέση που δε μετέχει της πατρικότητας και της πνευματικής
ψυχικής επικοινωνίας, είναι σύντομη και προσωρινή. Πόσο μάλλον, όταν ο δεσμός
αυτός μεταξύ των γονιών και τέκνου (μάλιστα ναυτικού) απεκδύεται των γήινων και
μικροπρεπών συμφερόντων, καθίσταται το πολυτιμότερο και ανώτερο είδος
ανθρώπινης σχέσης.
Αγαπημένο μας παιδί -Γιώργο,
Ξημερώνουν Χριστούγεννα και με εμφανή τη συγκίνηση και τη θύμησή σου στα
μακρινά και χαώδη πελάγη που εσύ επέλεξες συνειδητά να οργώσεις, αψηφώντας
μεν τα κύματα της θάλασσας, δαμάζοντας δε τα κύματα της ζωής και της
καθημερινότητας, αποδεικνύει τη δύναμη της ψυχής σου και την πραγματική
υπόσταση και εξωτερίκευση κάθε ειλικρινούς επιθυμίας, που μαρτυρεί άνδρα που
με πλήρη αυταπάρνηση και αυτοθυσία κερδίζει με αγωνία, αγωνιστικότητα,
τιμιότητα και παραδειγματισμό προς το ζειν.
Γιατί γνωρίζεις πολύ καλά παρά το νεαρό της ηλικίας σου ότι «η ζωή κερδίζεται και
κατακτιέται με της καρδιάς το πύρωμα και το αίμα».
Με αυτές τις σκέψεις λοιπόν θα καθίσουμε εδώ στο σπιτικό μας στο απλό, ταπεινό
Χριστουγεννιάτικο τραπέζι απ’ όπου σωματικά μεν ίσως θα απουσιάζεις, αλλά
ψυχικά και πνευματικά, πάντα παρών θα μας γεμίζεις αισθήματα χαράς,
υπερηφάνειας ακόμη και δικαίωσης για το άξιο παιδί μας.
Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα !
