Με τον πλοίαρχο Τάκη Σαμιωτάκη γνωριστήκαμε, όταν ήμουν ναυτολογημένος Β’ Μηχανικός στο Ε/Γ “Απόλλων”. Ένα πλοίο που σημάδεψε με την ταχύτητά του τη γραμμή Σύρου-Τήνου-Μυκόνου. Ένα πλοίο που διακρινόταν για τη συνέπεια, σταθερότητα, αλλά κυρίως για τα 22 μίλια ταχύτητας που ανέπτυσσε την εικοσαετία 1960-1980.
Γνώστης της ακτοπλοΐας και άριστος μανουβραδόρος ο καπετάν Τάκης με είχε εντυπωσιάσει με τις γρήγορες αφιξο-αναχωρήσεις του Απόλλωνα κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες στα προβληματικά τότε λιμάνια (σήμερα;) Τήνου και Μυκόνου.
Ένα κυριακάτικο φθινοπωρινό πρωινό το “Απόλλων” θα πραγματοποιούσε το τελευταίο ταξίδι της σεζόν, πριν δέσει για την καθιερωμένη χειμερινή ετήσια επιθεώρησή του.
Πρωί πρωί είδα τον καπετάν Τάκη να έρχεται χαμογελαστός προς το μέρος μου, να με παίρνει παράμερα και να μου λέει:
-Μάνθο, πες μου τι δεν έχουμε κάνει ακόμα.
-Όλα τα έχουμε κάνει Καπετάν Τάκη.
-Όχι. Μου απαντά. Δεν έχουμε περάσει μέσα από το Γάιδαρο (Γαϊδουρονήσι).
-Εννοείς μεταξύ της στεριάς και του Γαϊδάρου;
-Ναι.
-Δεν το αφήνεις για μια άλλη φορά, μια και σήμερα είναι το τελευταίο μας δρομολόγιο μην μας τύχει κανένα κακό;
-Βρε Μάνθο μου, έχω περάσει και με άλλο πλοίο. Ξέρω τι κάνω.
-Ναι, αλλά έχω ακούσει για ρηχά νερά και άλλες δυσκολίες.
-Σου είπα, ξέρω τι κάνω. Μόνο που θέλω να βρίσκεσαι εσύ κάτω στο μηχανοστάσιο.
-Ναι, αλλά θα χάσω το θέαμα.
-Θα σου τηλεφωνήσω να ανεβείς μόλις περάσουμε από κάποιο σημείο, για το οποίο θέλω να είσαι εσύ στο μηχανοστάσιο.
Αναχωρήσαμε από τον Πειραιά και περίμενα εναγωνίως τη στιγμή εκείνη. Ο αείμνηστος Α’ μηχανικός Γιάννης Λαζαράκης βλέποντας το πλοίο να “κρατάει” γιαλό, γυρίζει και μου λέει:
-Πολύ γιαλό βαστάει, Μάνθο. Λες αυτός ο “τρελός” να μας περάσει μέσα από το Γάϊδαρο; Απέφυγα να του απαντήσω.
Όταν πλησιάσαμε αρκετά, μου είπε πάλι:
-Μάνθο, τελικά θα μας περάσει από μέσα. Κατεβαίνω κάτω.
-Άσε. Θα κατέβω εγώ.
Έτσι κι έγινε. Κατέβηκα στο μηχανοστάσιο και σε λίγο με πήρε τηλέφωνο ο πλοίαρχος λέγοντάς μου:
-Τώρα περνάμε. Ανέβα γρήγορα επάνω για να το δεις. Ανέβηκα τρέχοντας τα σκαλιά. Το θέαμα που αντίκρυσα ήταν μοναδικό. Δεκάδες αυτοκίνητα είχαν σταματήσει στην άκρη της παραλιακής του Σουνίου και βρίσκονταν τόσο κοντά μας που διέκρινες καθαρά τα χαρακτηριστικά των προσώπων των επιβαινόντων σε αυτά, οι οποίοι έβγαιναν έξω και μας χαιρετούσαν.
Οι άνθρωποι του λιμανιού της Τήνου θα θυμούνται τον πλοίαρχο Τάκη Σαμιωτάκη, όταν πριν από χρόνια πρυμνοδέτησε στο μέσα λιμάνι του νησιού μας, το Ε/Γ-Ο/Γ “Κάμειρος”, ένα πλοίο μεγάλων διαστάσεων για την εποχή εκείνη. Οι επιδέξιες κινήσεις του (μανούβρες) για την επιτυχή και ασφαλή πρόσδεσή του, τους άφησαν κυριολεκτικά άναυδους.
Με τον καπετάν Τάκη δεν έτυχε να συνυπάρξουμε και σε κάποιο άλλο πλοίο. Θα τον θυμάμαι, όμως, πάντα για την άριστη επαγγελματική του κατάρτιση, όπως και άλλους καπεταναίους της ακτοπλοΐας, στους οποίους θα αναφερθώ σε επόμενα φύλλα της εφημερίδας μας.
Εφημερίδα “Φωνή της Καρυάς” (Τήνος)
Μ. Ποτήρης
